Punta Umbria en “la multa”
Toch maar weer eens terug gegaan naar het warme zuiden van Spanje. Onze heenvlucht was tamelijk laat gepland maar na een voorspoedige vlucht en een 125 km lange autorit met acht auto’s in een “treintje” werden we in ons Barceló Hotel om 01.30 uur op uitstekende wijze ontvangen met een heerlijke maaltijd en voldoende drank. Onze Golfpro
Rob Mouwen
had dit nog weten te regelen vanaf vliegveld Eindhoven. Chapeau voor Rob en de hotelmanager. En ons kennende gingen we pas naar bed nadat alles op was, ook de drank!
De volgende dag hadden we een erg schappelijke starttijd rond 10.30 uur op El Rompido. We speelden in vier flights van 4 de voor enkelen bekende zuidbaan met een heerlijk zonnetje en niet te veel wind. El Rompido Sur is een mooie 18-holes met brede fairways maar hier en daar toch verraderlijk; denk maar eens terug aan hole 12 waar menigeen zijn bal in het moeras zag verdwijnen.
De volgende dag stonden we gepland voor 18-holes op Bellavista. We reden met vijf auto’s weg bij het hotel maar de laatste auto wilde even niet starten en dus werd er even gestopt tussen de twee rotondes bij het hotel. Dit is een gewone weg, wel met gescheiden rijbanen maar ook met een fietspad op de rechterrijstrook en je mag er zelfs lopen. Toen de laatste auto toch was aangesloten en we verder wilden rijden, werden we klemgezet door twee motormuizen van de Guardia Civil… Een van onze Spaans sprekende golfers stapte uit om te proberen uit te leggen wat er aan de hand was, maar met een kort “Entre el coche! – Entre el coche!” werd hij terug de auto in gecommandeerd. Afijn, alle bestuurders moesten hun rijbewijs laten zien en eentje liet ook nog zijn NL politiepas zien maar “Grompie en Bromsnor” waren onvermurwbaar! “No puede parar aquí” (je mag hier niet stoppen). Onbegrijpelijk, maar er werden vijf bonnen uitgeschreven en dat dúúrde toch lang… Misschien wisten ze niet zo goed hoe ze die moesten delen met twee man op vijf auto’s. Nou vonden we dat achteraf bezien toch niet zo erg want de meeste dames hebben zo hard zitten lachen in de verschillende auto’s dat in ieder geval alle mascara was uitgelopen en hier en daar natte plekken zichtbaar dreigden te worden… Kwam die ene brombeer ook nog eens uitleggen dat de bekeuring eigenlijk 70 euro was maar dat we maar 49 euro hoefden te betalen, waarna de opmerkingen “groepskorting” en “asielzoekerstarief” de pret nog eens verhoogden en iemand zelfs opmerkte: “we hebben toch een all inclusive reis dus we leveren de bonnen maar in bij Pin High…”.
We kwamen nog maar net voor onze starttijd aan op Bellavista. In maart hadden we deze baan ook al eens gespeeld; lange holes, soms hele brede fairways (hole 4, 7, 12 en 17) maar ook korte holes met alleen maar bomen, zowel op de fairway als rondom de green (hole 3). Kortom, een hele mooie baan, waar we trouwens op zaterdag weer naar zijn terug gegaan. Toen had onze laatste flight trouwens nog een extra bezoeker in de vorm van een slang, de zogenaamde “Spaanse Fairway Mamba”, die zo nodig van hole 9 naar de bosjes van hole 18 moest verhuizen… Volgende keer maar niet meer zo uitgebreid naar balletjes zoeken in de rough!!
Op donderdag hadden we in twee groepen les. Getraind werd er op El Rompido: swingen, pitchen en chippen en natuurlijk kwam ook de YES putt clinic uitgebreid aan bod, ook voor diegenen die nog niet zo’n putter hebben. De gehele training werd ‘s morgens gedaan en zodoende konden we de middag gebruiken voor een extra 9 of 18 holes op Nuevo Portil. Dit is een baan die vlak bij het strand ligt maar bijna overal tussen de huizen doorloopt, waarbij je talloze malen de weg moet oversteken. Maar wel schitterend aangelegd.
De vrijdag was gereserveerd voor de 18 holes van El Rompido Nord, een baan die nog door niemand was gespeeld. Onze Golfpro had hier een arrangement geregeld, compleet met buggy’s en lunch voor 45 euro per persoon! En die lunch was erg uitgebreid en lekker. Deze noordbaan is een wat “zwaardere en meer volwassen” 18-holes met diverse moeilijkheden. En als je de bal hier in de rough speelde dan hoefde je echt niet meer te zoeken. De baan was ook erg open zodat de wind hier best goed voelbaar was maar het was ook behoorlijk heet die dag, meer dan 30 graden dus de buggy’s kwamen goed van pas.
Blijft nog over de zondag maar ook toen was het zo bijzonder warm dat de meesten besloten om de laatste dag thuis te blijven en aan het zwembad te liggen of naar het strand te gaan. Maar in het nabijgelegen andere Barceló Beach Resort was die zondag ook de finale dames/heren van de Spaanse Body Builders. En daar zaten meer dames van ons dan heren…
Telkens werden na afloop op de drie wedstrijddagen de dagwinnaars (dames en heren) bekend gemaakt en uiteindelijk werden zondag de overall winnaars bekend. Wie er allemaal gewonnen hebben hoort u wel in het clubhuis maar belangrijker is dat de prijzen voor de eindoverwinning ter beschikking werden gesteld door
Frits Driessen
uit Vlierden, die jammer genoeg door diverse persoonlijke omstandigheden deze reis aan zich voorbij zag gaan. Frits, we komen je nog persoonlijk bedanken maar bij deze namens allen hartstikke bedankt en we hopen dat je er over een aantal maanden weer bij bent op onze volgende reis.
We hebben weer eens een schitterende week gehad, een prima hotel, goed van eten en drinken, veel geleerd en onze golfcapriolen op de laptop van Rob terug kunnen zien, anderen op andere wijze leren kennen, maar vooral veel gelachen. En die weegschaal thuis? Ach, volgende week gewoon een nieuw batterijtje inzetten. Kijk verder op de albumpagina naar de foto’s. En oh ja, “la multa” betekent: proces-verbaal of bon!!
|
Kadobon aanschaffen? Zie website 
